ببوش وقتی کوچیکتر بود دوست داشت بره تو این گلدون و با برگاش بازی کنه
روز اول که عسلی خانم رو آورده بودیم، بعد از شستن و خشک کردن
عادت کردن وقتی که بیرونن از پشت پنجره آشپزخونه داخل رو نگاه کنن، خانمی دوست داره بره لای شیشه و توری و از اونجایی که یواش یواش دیگه داره بزرگ میشه امروز اون لا گیر کرده بود، هر چند توی عکس اصلا مشخص نیست اما ببوش داره تمام تلاشش رو میکنه تا بهش کمک کنه تا از اون لا بیاد بیرون و با تمام گربه بودنش از اونجایی که به نسبت بقیه گربه هایی که داشتم گربه باهوشتریه کارهایی انجام میداد که واقعا قابل باور نبود، مثلا توری که رو ریلش به راحتی حرکت میکنه رو نگه داشته بود تا شاید بی حرکت شدن توری کمکی باشه برای بیرون اومدن عسلی، وقتی داشتم عکس می گرفتم به این فکر کردم که اگر ما آدمها بودیم امکان نداشت به کسی که مجبوریم غذا و محبتی که صاحبمون بهمون میکنه رو باهاش تقسیم کنیم کمک کنیم، البته که اگر از جنس مخالف باشه شاید جونمون رو هم بذاریم و با پیراهن روشن چهار چرخ رو تعویض کنیم و پنچری بگیریم، اما باید بگم برای گربه حداقل تا شش ماهگی جنسیت اصلا اهمیتی نداره، وقتی به رفتار هر روز اونا فکر میکنم از آدم بودن خودم پشیمون میشم، راستی کدوم بهتریم؟ ما آدما با کلی ادعا یا گربه ها که به بی مرامی معروفن؟