تبليغاتX
مـن هـیــچ مـن نـگـاه
نـه افـسـون و نـه بـاده تـو را ز یـاد بَـرد     نه جادو و نه خواسته تو را به دست دَهد

یـا دل کـَـنـم ز سـیـنـه، تــرک وفــا کُـنـم     یـــا یـــار شـــوخ ِ دلـــبـــر حــاجــت روا کُنَد

رواسـت حـجـاب در افکنم و آشکار کنم     کـه یــار مـیـخـوانـد و هـر بـار بی خبر رَوَد

وای چـه غـلغـلـه است میان عقل و دل    کـه عـقـل گــویـد نــه و دل ســاز دگــر زَند

ایــن بــخـت نـابـکـار و ایــن فــلـک قــدار     هیهاد که خوش نگردد و نی مهربان شَود

نیستم طاقت دگر که عشق کنم پنهان     بــایـــد فــغــان کــنــم و بـایــد عـیـان شَود

ار ایـن چـنـیـن عـیـان کـنم سِـر عاشقی     عـــالــم دگـــر شــود و بـــنــیــان زبــر کَند

                                                                              ۱۳-۵-۱۳۸۷ - ۵ بامداد

 

+ نوشته شده توسط سیاوش در یکشنبه 1387/05/13 و ساعت 7:0 |

تو را در خواب میبینم

پس از باران پس از طوفان

پس از شبگردی شبها

پس از همخوابی ِ خوبان

*******

تو می آیی چه شبنم وار

چو آن آهوی دلواپس

-که مادر گفت*-

که یادت نیست و یادم هست

*******

تو می گویی از آن عهد

به رنگ لاله و به وسعت دریا

و می غلتد اشک

سبک چون ابر، عزیز چون فردا

*******

من از این خواب میترسم

از این فریاد از این شیون

از این عهد پاره پاره کهنه

از این دنیا از این خویشتن

*******

شکوه و عزّتَت برباد

ای عهدِ نابجا ای پیمان

پایانت نزدیک باد

ای زندگی ِ چون زندان

 

*: مادرم روزی معشوقم را "آهوی دلواپس" نامید و چه به دلم خوش آمد.

پ.ن: سری بزنید ، به نظر من خواندنی آمد : شهرزادِ هزار و یک داده

+ نوشته شده توسط سیاوش در یکشنبه 1387/02/15 و ساعت 14:14 |
         تا کی بگم دلم گرفت ، دلم گرفت

               بخت منه سیاه و زشت

قسمت من همین بوده ، توسرنوشت توسرنوشت

...

     دلم میخواد داد بزنم ، اسمتو فریاد بزنم

               از اون بالا بیای پایین

 بهم بگی پیشم میاد ، فقط همین فقط همین

...

نفهمیدن که عشق چیه ، نمیدونن عاشق کیه

        خوشحالی که رسوا شدم ؟

 اونها هنوز نمیدونن ، تو میدونیو من خودم

...

نگاهی که میرفت از در ، نگاهم بود که موند رو در

                دلم گرفت ، دلم گرفت

 چاره درد من تویی ، نه سرنوشت نه سرنوشت

                                                                   ۱۳۸۶/۳/۳

پ.ن: میخوام اسم وبلاگمو عوض کنم، بذارم "وبلاگی که خواننده ندارد"

+ نوشته شده توسط سیاوش در یکشنبه 1386/12/26 و ساعت 21:0 |
من ندانستم

                خانه دوست کجاست

و ندانستم که چرا سهراب

                                  پیش از آن اندیشه

                                                            که نکنیم گِل را آب

                                                                                     پشت هیچستان است

کرکسی باز امروز -بعدَز مدتها-

                                       ده سال و سی روز

                                                                بی قفس میگردد

                                                                                       کرکس دیوانه

                                                                                                        بی دلیل میخندد

زندگی شستن یک بشقاب است

                                            بشقاب شکست

                                                                   ۲۲/ خردادماه / ۱۳۸۶

 

+ نوشته شده توسط سیاوش در جمعه 1386/11/05 و ساعت 3:0 |
چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد

چه نکوتر آنکه مرغی ز قفس پریده باشد

پر و بال ما شکستند و در قفس گشودند

چه رها، چه بسته، مرغی که پرش بریده باشد

من از آن یکی گزیدم، که به جز یکی ندیدم

که میان جمله خوبان به صفت گزیده باشد

عجب از حبیبم آید، که ملول می نماید!

نکند که از رقیبان، سخنی شنیده باشد

اگر از کسی رسیده ست بدی به ما بماند

به کسی مباد از ما که بدی رسیده باشد

                                            صادق سرمد

پ.ن: اتفاقی این شعر برام باز شد، من با دیوان همه شاعرها یه شبهه فالی میگیرم، دیدم عجب شرح حال منه، حیفم اومد اینجا ننویسم.

+ نوشته شده توسط سیاوش در چهارشنبه 1386/11/03 و ساعت 6:0 |
دست به نوشتن می خواند

لیک قلم از پای افتاده است

نگاه گناه بر کاغذ نتوان نِوشت

قلم را دل دلداری داده است

عشق یعنی انتظار مُنتظر

چشم به راه دل راه مانده است

کجا نکند اجابت معشوق عاشق؟

راه مرا بارها پیش خوانده است

برطرف گردد اضطراب مضطرب

بخشش ساده تر از آه و ناله است

 

پ.ن: این فیلم رو حتما ببینید : Serendipity

(اضافه شد ساعت ۸ صبح): اتفاقی به وبلاگ یه دوست جدید رفتم، قابل دونسته بودن و دو تا از شعرهای منو کمی دستکاری کرده بودن و بدون ذکر منبع به اسم خودشون در بلاگشون گذاشته بودند، خب این نوشته ها تحفه درویشه، اما دستکاری و نوشتن شعر کِس دیگه با اسم خودشون ... کمی ناراحت کنندست...

+ نوشته شده توسط سیاوش در سه شنبه 1386/11/02 و ساعت 6:0 |
سلام

چند روزی نبودم ، هر چند کمتر کسی متوجه شد ، اما نبودم ، چیزی واسه نوشتن ندارم ، چیزی هم واسه گفتن ندارم ، زندگی میگذره ، فکر کن خوب میگذره ، زندگی واسه عاشق شدنه ، لذت عاشقی تو غصه خوردنه ، غصه جاش تو دله ، دلو همیشه میدی به نامرد ، نامرد جاش پشت سره ، پشت سر ماله خنجره ، خنجر ماله تو ِ ، تو یعنی زندگی ، زندگی میگذره ، فکر کن خوب میگذره ...

قصه ام تکراریه ، افتادم تو لوپ ، قضیه سگیه که دنبال دمش میدو ِ ، هیچوقتم بهش نمیرسه ، قضیه قانون ۱۰ نیوتن ِ ، اگه با سرعت نور دور درخت بدویی ... ، فکر بد نکن ، میتونی به دمت برسی !

تو این همه بلاگ همه یه قصه میگن ، بعضیا یک کلاغ چل کلاغ میکنن ، بعضیا خلاصه میکنن ، بعضیا مظلوم نمایی ، بعضیا هم عرفانیش میکنن ، اما همه یه قصه میگن ، میشینم میخونمشون ، تو یه سری گم میشم ، تو یه سری پیدا میشم ، بعد دوباره گم میشم ، اما باز پیدا میشم ...

Some Dance to remeber , Some dance to forget... - Hotel California...        

بــاران اضـلاع فــراغـت را مـیــشــویــد*     ایـن دل مـرده هـر دم بـیشتر میـپوید

من در این غمکده باز تنها نـشـسـته ام       انگار که هیچ کس هیچ چیز نمیگوید

بـا تـک چـراغی در دهر غوطه میـخورم       چون مرد دیگری عشق را نـمیجـوید

بـــــارانِ  درون  ،  بُــرون  نــمــیــتــراود       زیرا کـه دل بـه جفای یـار می خوید

بــه نــگـاهــی ز غــرب دل خـوش دارم       امـا برای من این گل دگـر نمی بوید

                                                                               سیاوش - ۱۳/۶/۱۳۷۶

ده سال گذشت - این اولین شعریه که تو زندگیم گفتم - مثل همه چی تو زندگیم اولی برای تو ،  هنوزم وزن و عروض و قافیه و معنیش ایراد داره ، اما ۱۰ سال خاطره رو برام واسه همیشه زنده نگه میداره . همیشه! دروغ ترین کلمه در دنیا ...

*-سهراب سپهری

 

+ نوشته شده توسط سیاوش در سه شنبه 1386/06/13 و ساعت 5:0 |
بازم منو تحمل کردی !

ممنون !

حسابی اذیتت کردم !

ببخشید !

فکر میکنی از دستم راحت شدی ؟

کور خوندی !

آرزو میکنی که دست از سرت بر دارم ؟

نمیتونم !

آخه ، شب ، تو تنها مونس منی ...

 

+ نوشته شده توسط سیاوش در جمعه 1386/06/09 و ساعت 10:14 |
گفتـا برو از کوی من ای غاصـب دیـرین

                                     گفتـم نـروم تـا نـستـانم لـب شیرین

گفتا عجب است کوری و فرهاد نبینی؟

                                    از خوف غـمش خواب ندارد کِی زرین

گفـتم ز غـمـت کوه و دلش تـاب نیاورد

                                   فرهاد نـهاد تیشه و سـر هر دو ببالین

گفتا بکـنم غمزه و صـد جـورو جـفایت

                                  عمری نکنی بیش ز آن کوه کن مسکین

گفتم نبـود خـوشتر از آنروز که شایـد

                                 نوشـم به تمنـا من ازاین شوکر نوشیـن

                                                                 ۱۳۸۶/۵/۲۲

+ نوشته شده توسط سیاوش در یکشنبه 1386/05/28 و ساعت 8:7 |
پاییزا وقت غروب
دل آدما که میگیره
بغض آسمونو میشکنه
بارون رو گونه میشونه

زمستونا سوز هوا
اشک تو چشا جمع میکنه
خدایا خیلی ممنونم
که غصه دل پنهونه

بهار میاد عطر گلا
می پیچه تو خیابونا
آخ جون بازم بارون میاد
راز دلا باز پنهونه

چه خنگ بودی نفهمیدی
الان فصل تابستونه
اشک چشام از سرما نیست
غصه تو دل فراوونه

                                  ۱۳۸۴/۵/۷

+ نوشته شده توسط سیاوش در دوشنبه 1386/05/22 و ساعت 7:0 |

قـاصدک ، یار من اهل خبر دادن نیست - اگـرم هـسـت خبر تـو از برای مـن نیست

جـفـا مـیـورزد یــار ، خـبـر نـدارد هـیــچ  - قاصدک ، دل من اهل جـفـا دیـدن نیست

چشم من تار،زبان قاصرو گوش ناشنوا  - قاصدک ، مغز مرا جرات فکر کردن نیست

زخمی کارزار ، این مبارز ، از کار افتاره  - قاصدک ، دیگر مرا حـس جنگـیدن نیست

راه معـلوم ، بـس تاریک ، بـس دشوار  - قاصدک ، پــایــی بــرای راه رفـتـن نیست

یار در خانه و مـا گرد جـهـان مـیگردیـم  - قاصدک ، اینجا را دگـر تـوان ماندن نیست

این شعرآب درد را اگر وزنی نمیبـینی  - قاصدک ، حـوصـلـه عـروض بسـتن نیست

رو ،پیغام به معشوق معشوقم رسان  - قاصدک ، عـادت دل نـفـریـن کردن نیست

از چه می خندی به این ساده بی دل - آخــر عــاشق ، یــار مــن از مــن نـیـسـت

۱۳۸۴/۱/۳۰                          

الحاقی ۲۸ مرداد ۱۳۸۷:

"در باب شعر قاصدک : شعر قاصدک رو از آقا مهدی دزدیدم، متن و معنی و وزن و عروض و قافیه و ردیف و همه رو عوض کردم -یعنی خراب کردم- تا فقط حرفهای نزده دل خودم رو بزنم، میتونستم از نظر وزن و قافیه بهترش کنم، اما لنگی و سکته و حماقت شعرم معرف من واقعیه، هر چی نیست بدون دروغ و تزویره."                                                                                         ۳۰/۱/۱۳۸۴

+ نوشته شده توسط سیاوش در یکشنبه 1386/05/07 و ساعت 11:45 |